Misschien heb je het al gelezen op mijn Facebook– of Instagrampagina, misschien niet. Maar: in 2025 heb ik mijn diploma osteopathie voor honden en katten cum laude behaald! Al jaren kriebelde het, maar toch kwam het er lange tijd niet van om te beginnen. Tot oktober 2023. Ik volgde een bijscholingsdag vanuit de BCND, de beroepsvereniging voor complementaire en natuurlijke geneeswijzen voor dieren waar ik al vanaf het starten van mijn eigen praktijk lid van ben. Ik koos ervoor een lezing te volgen over osteopathie, en daar was het weer, die kriebel. ’s Avonds zocht ik opleidingen op op internet en de volgende dag schreef ik mij in. Dit voelde meteen goed. Je kunt immers nooit teveel kennis opdoen en verschillende visies integreren in de praktijk 🙂
Omdat osteopathie voor veel mensen nog onbekend is, wil ik je in deze blog graag uitleggen wat osteopathie is, hoe het werkt en waarom ik er zo enthousiast over ben. In mijn praktijk werk ik vanuit een osteopathische visie: het lichaam als één geheel, waarin alles met elkaar samenhangt.
Mijn verhaal
Toen mijn Corgi James jong was, liep hij regelmatig mank. Zijn rechtervoorpoot was altijd de boosdoener. Na een paar dagen rust liep hij vaak weer goed, maar hij hoefde maar over een hobbelig grasveld te lopen, en het was weer mis… Zodoende kwam ik met hem terecht bij een osteopaat. James was toen 4 jaar.
Ik wist op dat moment nog niet dat ik een half jaar later zou starten met de opleiding veterinaire natuurgeneeskunde, maar ik was er toen al wel van overtuigd dat natuurlijke therapieën veel te bieden hebben. Met osteopathie hadden we tot dat moment nog geen ervaring.
Ik weet nog goed hoe het ging bij de eerste afspraak. James mocht op tafel en mij werden veel vragen gesteld. De osteopaat onderzocht James met haar handen. Niet alleen zijn voorpoot, maar zijn hele lichaam werd nagevoeld. Daarna ging ze aan de slag. James vond het in het begin wat vreemd en ik hield hem goed in de gaten. Met zijn sterke persoonlijkheid en “ik-weet-heel-goed-wat-ik-wel-en-niet-wil”-mindset, had hij ook prima kunnen laten weten dat hij hier geen zin in had.
Tot mijn verbazing liet hij zich echter rustig behandelen. Alsof hij voelde dat dit hem goed deed. Er werd uitsluitend met zachte technieken gewerkt en er was veel aandacht voor zijn grenzen. Bij de tweede behandeling legde hij uit zichzelf zijn kop al neer. Vanaf dat moment lag hij er iedere behandeling ontspannen bij, vaak zelfs met zijn ogen dicht.
In de periode erna liep James niet meer mank. Daarna ging ik regelmatig met hem terug. Ik merkte dat deze manier van werken hem zichtbaar goed deed. Die ervaringen hebben een grote rol gespeeld in mijn keuze om mij verder te verdiepen in osteopathie. Want wat zit er allemaal achter deze manier van werken? Dat wilde ik weten.
Wat is osteopathie voor honden en katten in het algemeen?
Een omschrijving die voor mij heel goed past bij osteopathie is:
“Osteopathie richt zich op het herstellen van bewegingsvrijheid in het lichaam.”
Een osteopaat kijkt naar de beweeglijkheid van spieren en gewrichten, maar ook naar structuren zoals bindweefsel, fascia, bloedvaten en organen. Het uitgangspunt is dat het lichaam het beste functioneert wanneer alle weefsels vrij ten opzichte van elkaar kunnen bewegen.
Soms is die bewegingsvrijheid ergens verminderd. Dit kan ontstaan door bijvoorbeeld een val, een botsing, een verkeerde beweging, ziekte of langdurige stress. Zo’n verminderde beweeglijkheid wordt vaak een blokkade genoemd. Een dier kan hierdoor bepaalde bewegingen gaan vermijden en andere structuren meer gaan belasten. Dat wordt compensatie genoemd.
Door het lichaam als geheel te onderzoeken, wordt inzicht verkregen in waar deze beperkingen zich bevinden en hoe ze met elkaar samenhangen.
Op zoek naar samenhang
Binnen de osteopathie wordt niet alleen naar een los probleem gekeken. Het lichaam wordt gezien als één geheel, waarin fysieke, mentale en emotionele factoren elkaar beïnvloeden. Een verstoring op de ene plek kan gevolgen hebben op een heel andere plek in het lichaam.
Stel dat een hond linksvoor mank loopt. Dan hoeft de oorzaak niet per se in de voorpoot zelf te liggen. Door het hele lichaam te onderzoeken, ontstaat een completer beeld van wat er speelt en waarom een klacht zich juist daar laat zien.
Dit holistische denken is ook de reden dat ik in mijn praktijk werk vanuit een osteopathische visie: kijken naar het geheel, naar de onderlinge verbanden en naar wat het dier nodig heeft om zo goed mogelijk te functioneren.
Osteopathie en preventie
Honden en katten zijn meesters in aanpassen. Ze kunnen lange tijd compenseren zonder dat je als eigenaar duidelijke klachten ziet. Pas wanneer die compensatie niet meer vol te houden is, ontstaan zichtbare problemen.
Juist daarom kan het waardevol zijn om ook preventief aandacht te hebben voor hoe het lichaam beweegt en belast wordt. Kleine beperkingen die vroeg worden opgemerkt, kunnen later mogelijk minder belastend worden.
Tot slot
Kijken naar een dier vanuit een osteopathische visie heeft voor mij een enorme meerwaarde, zowel door mijn persoonlijke ervaring met James als door alles wat ik tijdens mijn opleiding heb geleerd. Het is de prachtige visie erachter die ik gebruik in mijn integrale praktijk en een manier van kijken die volledig aansluit bij hoe ik dieren zie: als complete wezens, niet als een optelsom van losse onderdelen.
Met deze blog hoop ik je een duidelijk beeld te hebben gegeven van wat osteopathie is en wat het kan betekenen, en waarom ik er zo gepassioneerd over ben. Let op: in de praktijk volg ik een osteopathische visie vanuit de theorie erachter, maar voer ik geen diergeneeskundige handelingen uit of stel ik diagnoses. Twijfel je of een integrale, osteopathische benadering past bij jouw dier? Neem gerust contact op om te overleggen. Natuurlijk kun je hier alvast meer lezen over wat ik precies doe in mijn praktijk!
